De lente gevallen van atypische myopathie zijn er!

Zoomfunctie

Moeite met het lezen van de tekst? Vrijwel alle populaire browsers geven u controle over hoe groot websites worden weergegeven.

  • Windows
    Mac OS
  • Zoom in
  • Zoom uit
  • Zoom 100%
  • Muiswiel op / neer

Diersoorten

De lente gevallen van atypische myopathie zijn er!

30-4-2018: 

De internationale onderzoeksgroep voor atypische myopathie waarschuwt dat momenteel weer gevallen van atypische myopathie worden gezien door ontkiemende esdoornzaden (zaailingen). 

Als  paarden deze kiemen (of in de herfst de zaden) opeten, kunnen ze een vergiftiging oplopen en atypische myopathie (AM) krijgen. Het is dus belangrijk te voorkomen dat paarden deze zaailingen opeten. Dit kun je doen door voordat de paarden de wei opgaan de wei te controleren op aanwezigheid van de zaadkiemen. Indien dit het geval is, kunt u de kiemende zaden vernietigen door ze te maaien of te verbranden.

AM is een ernstige spierziekte. Paarden die erdoor getroffen worden bewegen moeilijk, gaan verkrampt staan of plat liggen en soms zijn ze benauwd. Ook kan hun urine donker verkleurd zijn. Paarden met AM vertonen sterk verhoogde spierwaardes (CPK, ASAT en LDH) in het bloed. Als een paard verschijnselen krijgt, is het belangrijk het dier rust te geven (dus niet transporteren), de ernst van de aandoening vast te stellen en snel een behandeling in te stellen. Deze behandeling bestaat onder meer uit pijnstillers, infuus en toediening van carnitine, vitamine E en vitamine B2. 

De ziekte komt niet vaak voor, maar heeft bijna altijd een dodelijke afloop en treft nogal eens meerdere dieren in een koppel. De aandoening wordt vooral vastgesteld bij paarden die in wat schralere weides worden gehouden en daarin niet bijgevoerd krijgen, waardoor ze eerder geneigd zijn om bijvoorbeeld de minder smakelijke esdoornzaden toch op te eten. Inmiddels is aangetoond dat opname van hypoglycine A, dat in esdoornzaden (de helikoptertjes), esdoornblad en esdoornzaailingen (kiemen) kan zitten, tot AM kan leiden. De gifstof is tamelijk stabiel, dus ook in hooi nog potentieel gevaarlijk.

Als paarden op een weide lopen waar esdoorns omheen staan, is dan ook de beste maatregel om met een tijdelijke omheining de risicoplekken af te zetten, de paarden bij te voeren of ze zelfs te verweiden of op te stallen.

Bij GD kunnen giftige planten botanisch (macroscopisch) worden onderzocht. Het artikelnummer hiervoor is 10907. 

Mocht een geval bij u (dierenarts) bekend zijn, dan kunt u de casus hier melden

Niet alle esdoornsoorten gevaarlijk voor paarden 

De faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht en RIKILT Wageningen UR onderzochten de sterfte van paarden ten gevolge van atypische myopathie. In honderden monsters van allerlei esdoornsoorten hebben zij onderzocht in welke soorten het gif wel of niet voorkwam. Bij de gewone esdoorn werd de giftige stof hypoglycine A aangetroffen. Bij de veldesdoorn en de Noorse esdoorn was dat niet het geval. Lees hier het bericht op de website van de Universiteit Utrecht

Lees meer over de Esdoorn

 

Oude browser

We zien dat u gebruik maakt van een verouderde browser. Niet alle onderdelen van de website zullen daardoor goed functioneren. Download nu de laatste versie van uw browser om veilig te kunnen surfen.

GD maakt gebruik van cookies om onze website te analyseren en de functionaliteit te verbeteren. Meer info vind je in ons cookiebeleid.