Zoomfunctie

Moeite met het lezen van de tekst? Vrijwel alle populaire browsers geven u controle over hoe groot websites worden weergegeven.

  • Windows
    Mac OS
  • Zoom in
  • Zoom uit
  • Zoom 100%
  • Muiswiel op / neer
Samen werken aan diergezondheid

Om ervoor te zorgen dat een koe voldoende water opneemt, is het belangrijk dat het water beschikbaar, smakelijk en niet schadelijk is. Met de Drinkbakcheck wordt het drinkwater van uw koeien onderzocht op acht belangrijke parameters: ammonium, nitriet, natrium, ijzer, mangaan, hardheid en mest- en bacteriologische verontreiniging. De mate van schadelijkheid wordt onder meer bepaald door het gehalte in het veedrinkwater.

Hieronder vindt u meer informatie over de parameters. In de toelichting op de uitslag Drinkbakcheck leest u per parameter wanneer een uitslag goed of afwijkend is en wat dit betekent. 

Ammonium is een indicator voor verontreinigingen. Vaak is dan ook het totaal kiemgetal verhoogd. Als het water afkomstig is van veengrond, bevat het vaak ook ammonium, maar dan wijst dit niet op verontreiniging. Verhoogde gehalten kunnen leiden tot opname van schadelijke bacteriën, maar het kost ook onnodig veel energie om het ammonium (via de lever van de koe) onschadelijk te maken.

Nitriet is een indicator voor omzettingen die risicovol kunnen zijn voor rundvee. Ook slecht afgestelde ontijzeringsinstallaties kunnen verhoogde nitrietgehalten tot gevolg hebben. Verhoogde gehalten leiden tot bloeddrukverlaging, nierschade en verminderde weerbaarheid.

Natrium is een maat voor het zoutgehalte van water. Zowel een teveel aan zout als een tekort aan zout is schadelijk voor rundvee. Er bestaat ook een groot verschil aan zoutbehoefte tussen melkgevende dieren (hoogproductieve dieren >40L melk/dag ), droogstaande dieren of jonge dieren. Factoren die rol spelen bij de water- en zoutbehoefte in het water zijn omgevingstemperatuur en zoutsamenstelling van het voer. Verhoogde gehalten kunnen leiden tot nier- en hersenschade.

Ijzer zit doorgaans niet in water. IJzer is niet snel giftig, maar geeft wel een slechte smaak aan het water en levert technische problemen op: aanslag, roestvorming. Verhoogde gehalten leiden tot slechte smaak (minder melkproductie), verminderde opname van koper en zink en de mogelijkheid van diarree.

Mangaan is in de concentraties waarin het gewoonlijk voorkomt in water niet schadelijk voor dieren, maar levert wel technische problemen op. Vorming van biofilm in tyleenleidingen is daar een voorbeeld van. Verhoogde gehalten tasten de leidingen aan en zorgen voor bacteriegroei in leidingen.

Hardheid is niet zozeer direct gerelateerd aan diergezondheid, maar wel aan smaak van het water. Wisselende hardheid maakt het water minder smakelijk, waardoor rundvee minder drinkt dan nodig is. Een te lage hardheid kan ontstaan door het gebruik van ontharders. Groot nadeel hiervan is dat deze systemen alle mineralen verwijderen uit het water. Doordat hardheid vooral gevormd wordt door magnesium en calcium kan dit nadelige gevolgen voor de calcium- en magnesium voorziening bij melkvee. Daarnaast zorgt een te lage hardheid voor een sterk schommelende pH waardoor corrosie van leidingen en systemen op kan treden. Een verhoging van de hardheid kan ook wijzen op verontreiniging met ander water. Verhoogde gehalten leiden tot slechte smaak van het water en daardoor verminderde wateropname.

Mest verontreiniging geeft weer of en in welke mate mest(spetters) het water in de drinkbak heeft vervuild. Verhoogde gehalten hebben een negatief effect op de smakelijkheid van het water. Daarnaast vormt een te grote verontreiniging mest een risico voor de diergezondheid, denk hierbij onder andere aan ziektes die via de mest overdraagbaar zijn zoals salmonella. Bij een mest verontreiniging-uitslag van meer dan 100 kve/ml kan het zinvol zijn om aanvullend onderzoek op salmonella in water aan te vragen.

Bacteriologische verontreiniging is een maat voor de hygiëne in de stal (waterleidingen, drinkbakken). Het is niet zo dat water dat bacteriologisch verontreinigt is direct schadelijk is; het zegt alleen dat er veel micro-organismen aanwezig zijn. De kans dat er schadelijke micro-organismen aanwezig zijn is wel groter wanneer het bacteriologisch verontreinigd is dan wanneer er geen bacteriologische verontreiniging wordt aangetoond. Verhoogde gehalten kunnen leiden tot opname van schadelijke bacteriën. Samen met de ‘mest verontreiniging’ uitslag kan men wel een uitspraak doen over de algehele bacteriologische gesteldheid van het water.  

Oude browser

We zien dat u gebruik maakt van een verouderde browser. Niet alle onderdelen van de website zullen daardoor goed functioneren. Download nu de laatste versie van uw browser om veilig te kunnen surfen.