Afrikaanse varkenspest

Zoomfunctie

Moeite met het lezen van de tekst? Vrijwel alle populaire browsers geven u controle over hoe groot websites worden weergegeven.

  • Windows
    Mac OS
  • Zoom in
  • Zoom uit
  • Zoom 100%
  • Muiswiel op / neer
DAP Contact. Voor dierenartsen

Afrikaanse varkenspest

Afrikaanse varkenspest (AVP) is een meldingsplichtige en bestrijdingsplichtige ziekte volgens de diergezondheidsverordening Animal Health Regulation (AHR). De Gezondheids en Welzijns wet voor dieren is sinds 21 april 2021 vervangen door de AHR. AVP is een categorie A-ziekte, wat betekent dat lidstaten verplicht zijn tot bestrijding. Voor AVP geldt in Nederland een meldplicht bij de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). De NWVA heeft een landelijk meldpunt voor bestrijdingsplichtige dierziekten, te bereiken via 045- 546 31 88. Dit telefoonnummer is 24 uur per dag en 7 dagen per week bereikbaar.

De ziekte gaat in gedomesticeerde varkens gepaard met hemorragieën, hoge koorts en acute sterfte. In Afrikaanse bosvarkens (Potamochoerus porcus) en wrattenzwijnen (Phacochoerus africanus) kan het virus persistent aanwezig zijn, zonder klinische verschijnselen. Dit in tegenstelling tot wilde zwijnen (Sus scrofa) en gedomesticeerde varkens (Sus scrofa domestica), waar de ziekte hoge sterfte kan veroorzaken. Meestal resulteert AVP in grote economische verliezen, als gevolg van een hoge letaliteit. Tegen AVP is geen vaccin voorhanden. AVP is gerapporteerd in nagenoeg alle landen ten zuiden van de Sahara. In Europa is de ziekte endemisch op Sardinië en in de Kaukasus en West-­Rusland.

Sinds 2014 zijn uitbraken gemeld in varkens en wilde zwijnen in Oost-Europa, namelijk de Baltische staten, Polen, Wit-Rusland, Oekraïne, Hongarije, Bulgarije, Moldavië, Servië, Slowakije, Tsjechië (2017), België (2018) en in 2020 ook in Griekenland en Oost-Duitsland (vanaf september 2020). De uitbraken in Tsjechië en België zijn inmiddels weer onder controle gebracht. In de meeste Europese landen blijkt men goed in staat te zijn om de Afrikaanse varkenspest buiten de deur te houden van varkensbedrijven met gehouden varkens. 
Sinds is 2018 de ziekte vastgesteld in China en andere Aziatische landen zoals Vietnam, Cambodja, de Filippijnen, Vietnam, Laos, Cambodja, Myanmar, Oost-Timor en Noord- en Zuid-Korea.

 

Recente gegevens uit Europa laten zien dat ook in 2020 (net als in 2019) weer veel meldingen zijn geweest van Afrikaanse varkenspest bij wilde zwijnen. Het aantal AVP-uitbraken onder wilde zwijnen in Oost-Europa neemt snel toe. Uit de gegevens blijkt dat het aantal vastgestelde uitbraken in Polen en Hongarije in het eerste en tweede kwartaal van 2020 nu al ruim 120 procent (Polen) en 173 procent (Hongarije) van het totale aantal uitbraken in die landen in heel 2019 bedraagt. Ook in Roemenië is het aantal uitbraken onder wilde zwijnen in het eerste halfjaar 2020 al 78 procent van het totaal van 2019. Sinds september 2020 heeft AVP ook wilde zwijnen populaties in Oost-Duitsland bereikt. Langs de grens met Polen zijn gevallen gevonden in de deelstaten Brandenburg en Sachsen (situatie 11 november 2020). 

 

Situatie november 2021:
AVP breidt zich gestaag uit in het oosten van Duitsland. In het derde kwartaal van 2021 zijn in Duitsland naast wilde zwijnen ook bedrijven met gehouden varkens besmet geraakt. De eerste besmetting van gehouden varkens in Duitsland vond plaats op 15 juli 2021, de meest recente melding van AVP in gehouden varkens in Duitsland dateert van 15 november bij Rostock, meer dan 100 km verwijderd van de regio waar veel wilde zwijnen zijn besmet. Het Europese land met veel uitbraken bij gehouden varkens is Roemenië. Het land krijgt steun vanuit de EU bij de aanpak van de uitbraken. Het probleem zit in het bijzonder in het grote aantal ‘backyard farms’.

 



Direct naar:

 

Het virus

Het AVP-virus is een complex DNA-virus en de enige vertegenwoordiger van het genus Asfi­virus. Alleen varkens zijn gevoelig voor AVP-virus (AVPV).

Gebaseerd op sequentie-analyse van het B646L-gen, dat codeert voor het major capside eiwit p72, kunnen 22 genotypen worden onderscheiden. Hiervan zijn 21 geïdentificeerd uit gedomesticeerde of wilde varkens uit Oost- en Zuid-Afrika. Genotype 1 wordt sinds 1957 hoofdzakelijk aangetroffen in West- en Centraal-Afrika, Europa, het Caribische gebied en Brazilië. De wereldwijde epidemie die in 2007 startte in de Kaukasus wordt veroorzaakt door genotype 2.

Onderzoek op meer genoomregio’s (E183L en CP204L, coderend voor het p54­ en p30­eiwit, en de centrale variabele regio binnen ORF B602L) heeft geleid tot het vinden van subgroepen binnen meerdere van de 22 genotypen (Rebecca J. Rowlands cs, Pirbright, Engeland (EID Journal Home, vol. 14, no 12, dec. 2008).

 

Infectieroutes

Voor gedomesticeerde varkens is de oronasale ­route de belangrijkste infectieroute. Voor het bos­- en wrattenzwijn in Afrika is dat de teek.

 

Tabel 1: Verspreidingsrouten van het virus:

 

Infectieroute:

Belang:

Direct contact met varkens

++++

Indirect door vlees

++++

Teken (door Ornithodoros spp.)

+++ (vooral in Afrika)

Indirect door swill

+++

Indirect door bezoekers

++

Indirect door vervoer / materiaal

++

Indirect door mest

++

Indirect door sperma

+

Ongedierte

+

Uitscheiding

Slijm, urine, feces, sperma, bloed

Lucht

Geen wetenschappelijk bewijs

 

 

 

Gevoelige diersoorten

Alleen varkens zijn gevoelig voor het virus.

 

Volksgezondheid

De mens is niet gevoelig voor het virus.

 

Overleving

Het virus is zeer resistent en overleeft meer dan drie maanden buiten het varken. Het is bestand tegen vriezen en droogte, maar niet tegen temperaturen boven 70oC. Het virus is stabiel tussen pH 4,0 ­en 11,5 en overleeft achttien maanden bij 4ºC en 3 uur bij 50ºC in bloed, vijftien weken in koud vlees, vijf maanden in rauw vlees en 150 tot 300 dagen in Iberische en Parma-hammen. In feces en urine overleeft het virus respectievelijk 8,5 en 13,6 dagen bij 4ºC en 3,7 en 2,9 dagen bij 37ºC. Het virus is bij 60ºC in 30 minuten geïnactiveerd of in 70 minuten bij 56 ºC . 

 

Desinfectie

Het virus is erg gevoelig voor vetoplossende desinfectantia en oxiderende stoffen (fenol, hypochloriet).

Geschikte detergentia:

  • Anionische producten (bijvoorbeeld zeep) zijn negatief geladen alkalische zouten van vetzuren. Deze producten zijn sterk detergentia en zwakke desinfectantia.
  • Niet-ionische detergentia zijn ongeladen producten met een goede emulsie vormers met een goed doordringend vermogen, beperkte schuimvormende eigenschapen en een geringe desinfecterende activiteit.
  • Kationische producten zijn positief geladen oplossingen met enge werkzaamheid tegen virussen met een kapsel envelop. Quaternaire ammoniumverbindingen behoren tot deze groep.

Welke desinfectiemiddelen kan ik gebruiken in Nederland?

 

Op de website van het Ctgb (College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden) is vermeld dat de volgende middelen geregistreerd zijn voor gebruik tegen AVP-virus:
- Voor gebruik in dierverblijven en veewagens zijn toegelaten: Virocid F, Halamid-d
- Alleen voor gebruik in dierverblijven is toegelaten: Virkon S
- Voor gebruik in transportmiddelen voor dieren: zie de lijst van de NVWA 
'Lijst toegelaten ontsmettingsmiddelen R&O AVP'

Lees de bijsluiter van uw desinfectiemiddel en check de website van het Ctgb voor wijzigingen.

Terug naar het begin van dit artikel

Verschijnselen van Afrikaanse varkenspest


Bij natuurlijke besmetting duurt de incubatie periode 4 tot 49 dagen. Bij experimentele besmetting is deze periode korter (2-5 dagen) (Sánchez-VIzcaíno & Airas Neira, 2012).

Peracute en acute vormen treden vaker op, maar subklinische of chronische vormen zijn ook mogelijk in endemische landen.

Klinische verschijnselen die optreden bij acute AVP:

  • Acute sterfte
  • Koorts, verlies eetlust, sloom, veel liggen
  • Conjunctivitis, neus­-ooguitvloeiing
  • Hoesten, ademhalingsproblemen
  • Leukopenie/trombocytopenie
  • Huidbloedingen, blauwverkleuring huid, oren, snuit en liezen, extremiteiten, braken, bloederige diarree
  • Slapte achterhand, slingerende gang, verlammingen, krampen, coma
  • Abortus, doodgeboorte, slappe tomen
  • Meestal zeer duidelijke symptomen    

Morbiditeit/mortaliteit

De besmettelijkheid (‘contagiousness’) van AVP is, in tegenstelling tot wat vaak wordt gesteld, niet bijzonder hoog. Daardoor is de initiële morbiditeit evenmin erg hoog. In grote bedrijven bestaat daardoor het risico dat een uitbraak pas relatief laat leidt tot alarmerende verschijnselen en sterfte (Deppner, 2019).

De morbiditeit is afhankelijk van de virulentie van de virusstam, de infectieroute, de ziektevorm (subacute- of acute vormen) en de aanwezigheid van bloedingen. De letaliteit bij het momenteel actuele virus is 90 – 100 procent. Laag virulente stammen veroorzaken 10-30 procent letaliteit (Sánchez-Vizcaíno & Airas Neira, 2012).

Na de uitbraken van AVP in Europa zijn inmiddels ook enkele wilde zwijnen aangetroffen met afweerstoffen tegen het virus hetgeen betekent dat deze dieren de infectie hebben overleefd. Zij vormen een verspreidingsrisico aangezien varkens lang het virus bij zich kunnen dragen.

 

Differentiaaldiagnose

Doordat de symptomen van AVP niet zeer specifiek zijn, komen vele aandoeningen in aanmerking in de differentiaaldiagnose, zoals:
  • Klassieke Varkenspest
  • PMWS/PDNS
  • Trombocytopenia purpurea
  • Vlekziekte
  • Acute Pasteurellose
  • Streptococcose
  • Salmonellose
  • Leptospirose
  • Septicaemieën
  • BVD; Rabiës; Aujeszky
  • Virale encephalitis
  • Cumarine-/tiamulinevergiftiging

Diagnose van Afrikaanse varkenspest


Afrikaanse varkenspest (AVP) is een meldingsplichtige ziekte volgens de diergezondheidsverordening Animal Health Regulation (AHR). AVP is een categorie A-ziekte, wat betekent dat lidstaten verplicht zijn tot bestrijding. Voor AVP geldt in Nederland een meldplicht bij de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). De NWVA heeft een landelijk meldpunt voor bestrijdingsplichtige dierziekten, te bereiken via 045- 546 31 88. Dit telefoonnummer is 24 uur per dag en 7 dagen per week bereikbaar.

 

Binnen enkele dagen tot zes maanden na infectie AVP-virus met een PCR-­test in weefsel worden aangetroffen.


IgG­-afweerstoffen zijn aantoonbaar tussen zes dagen en tien maanden na de infectie. Passieve immuniteit duurt tot zeven weken. Afhankelijk van het beoogde doel komen uiteenlopende diagnostische methoden in aanmerking. Klinische verschijnselen manifesteren zich twee dagen na infecties. 

 

Tabel 2: Overwegingen bij keuze voor een diagnostische methode en eigenschappen van laboratoriumtesten voor AVP

 

 Tabel 3: Overwegingen bij keuze voor een diagnostische methode en eigenschappen van laboratoriumtesten voor AVP


Terug naar het begin van dit artikel

Risicofactoren voor Afrikaanse varkenspest


Aanvoer van dieren

De belangrijkste verspreider van AVP is het varken. De aanvoer van varkens is daarom het grootste risico. Bij een uitbraak in een naïef bedrijf is de transmissie binnen het hok hoog (R0 = 5), maar tussen de hokken laag (R = 05-2.7) (Depner et al., 2017)

 

Via vlees(-producten) en slachtafval

In varkensvlees, vleesproducten en slachtafval (swill) kan het virus na enkele maanden nog actief zijn en in bevroren vlees zelfs na enkele jaren nog. Het voeren van keukenafval (swill) aan varkens is verboden in Nederland.

 

Indirect contact

Het AVP-virus kan in mest, maar ook in speeksel, sperma en urine, voorkomen. Verspreiding via niet-gereinigde vrachtwagens, maar ook via gebruiksmaterialen, is altijd een risico. Hygiënemaatregelen om het virus buiten een bedrijf te houden zijn dan ook zeer belangrijk. Het is niet bekend of het AVP-virus ook via de lucht verspreid kan worden. De halfwaardetijd van het virus in lucht is kort, namelijk ongeveer 15 minuten. Huisdieren en ongedierte kunnen het virus verslepen. In Afrika verspreiden zachte teken het virus, maar de harde Europese teken verspreiden het virus niet. Verspreiding door vogels is niet waarschijnlijk.

 

Wilde zwijnen

Wilde zwijnen zijn net zo gevoelig voor AVP als gedomesticeerde varkens. Uit een risicobeoordeling door EFSA op basis van de recente uitbraken in West-Europa (Depner et al., 2017), blijkt dat wild zwijn-dichtheid (dieren/km2), aantal varkenshouderij in de regio, wegennetwerk en leefgebiedgeschiktheid risicofactoren zijn om een positief wild zwijn vinden. In Nederland is de kans op contact tussen wilde en gehouden varkens klein, maar in landen met kleine ‘backyard’-farms (in Oost-­ en Zuid­-Europa) is dat risico veel groter. Ook het mee naar Nederland nemen van in het buitenland geschoten wilde zwijnen kan riskant zijn.

 

Overleving van virus in gewassen

Het AVP-virus wordt efficiënt overgedragen via bloed en vlees van besmette dieren en kan zeer stabiel zijn in de omgeving. Er is dan ook grote bezorgdheid over de mogelijke rol van verontreinigde grondstoffen die worden gebruikt voor voer of strooisel bij de verspreiding van AVP. Vooral gewassen en afgeleide producten afkomstig uit gebieden met AVP bij wilde zwijnen.

 

Er is echter weinig bekend over de stabiliteit van AVP op besmette gewassen en mogelijke inactiveringsmethoden. In een studie door Fischer et al. In 2020 is het effect van drogen en warmtebehandeling op de inactivatie van AVP-virus getest op zes verschillende soorten gewassen, namelijk tarwe, gerst, rogge, triticale, maïs en erwten. Monsters werden geanalyseerd op de aanwezigheid van viraal DNA en infectieus virus na twee uur drogen op kamertemperatuur of na drogen en één uur blootstelling aan matige hitte bij een specifieke temperatuur tussen 40°C en 75 °C. ASFV-genoom werd in alle monsters gedetecteerd door realtime polymerasekettingreactie (PCR), inclusief monsters die twee uur  waren gedroogd en gedurende één uur bij 75°C waren geïncubeerd. Maar er werd geen infectieus virus gedetecteerd, na twee uur drogen, met behulp van virusisolatie in varkensmacrofagen in combinatie met de detectie van AVP-virus door de hemadsorptietest (HAT).

De conclusie van het onderzoek was daarom dat het risico op overdracht van AVP via besmette gewassen hoogstwaarschijnlijk laag is, als ze gedurende ten minste twee uur worden geïncubeerd bij minimaal kamertemperatuur. Het werkdocument gelanceerd door de Europese Commissie voor het beheer van ASF beveelt aan dat vers gras of granen ten minste 30 dagen vóór het voeren worden bewaard en stro moet ten minste 90 dagen worden bewaard voordat het wordt gevoerd.

literatuur: Fischer et al., 2020 - Stability of African swine fever virus on heat-treated field crops.

 

 

Terug naar het begin van dit artikel

Aanpak besmette bedrijven


Meldingsplicht

Afrikaanse varkenspest (AVP) is een meldingsplichtige ziekte volgens de diergezondheidsverordening Animal Health Regulation (AHR). AVP is een categorie A-ziekte, wat betekent dat lidstaten verplicht zijn tot bestrijding. Voor AVP geldt in Nederland een meldplicht bij de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). De NWVA heeft een landelijk meldpunt voor bestrijdingsplichtige dierziekten, te bereiken via 045- 546 31 88. Dit telefoonnummer is 24 uur per dag en 7 dagen per week bereikbaar.

 

Antibiotica

Antibiotica zijn bij AVP niet werkzaam.

 

Overige maatregelen

In geval van een uitbraak is vooralsnog de enige optie het toepassen van 'stamping-out'.
Zie het draaiboek Ministerie van Economische zaken hier

Terug naar het begin van dit artikel

De rol van GD


GD assisteert de overheid in geval van verdenking op of bestrijding van een uitbraak van AVP. Verder is de afdeling pathologie van GD extra alert op verschijnselen van AVP bij varkens die voor sectie naar GD komen en zal bij een verdenking de NVWA op de hoogte brengen en extra orgaanmateriaal naar WBVR insturen. Tonsillen van routinematig ter sectie aangeboden varkens worden niet standaard onderzocht op AVP (wel op KVP).

GD verzorgt voorlichting over de preventie van AVP via publicaties in de GD-bladen, op de website en door middel van lezingen voor varkenshouders, dierenartsen, voorlichters en jagers.

 

Preventie van Afrikaanse varkenspest


In de Afrikaanse landen, waar AVP endemisch is, is de ziekte lastig te bestrijden. AVP is lastig te eradiceren, vanwege meerdere redenen: endemische infectie in lokale zwijnen populaties; het ontbreken van vaccins; het veelal ontbreken van goede diagnostische mogelijkheden; en het veelal onvoldoende functioneren van lokale veterinaire diensten. In Europa zou AVP beter te bestrijden moeten zijn, maar vooralsnog is de epidemie niet tot staan gebracht, mede door endemische infecties in wilde zwijnen populaties in bosrijke gebieden.  

 

Kernpunten voor preventie zijn: 

  • Bioveiligheid: strikte hygiëne bij het betreden van varkensbedrijven en bij de aan- en afvoer van varkens. 
  • Consequent niet voederen van varkens met keukenafval (swill).
  • Verbod op het meenemen van vleesproducten uit landen waar het virus endemisch is.
  • Kernpunten in de aanpak van om verdere verspreiding vanuit gebieden met besmette wilde zwijnen tegen te gaan: in Tsjechië en België is gebleken dat een combinatie van afsluiting van leefgebieden, en gerichte jachtmethoden de infectie tot staan kan brengen.

 

Bedrijfshygiëne /insleeppreventie 

Huidige surveillance in Nederland:

De volgende vormen van onderzoek worden toegepast:

  • Uitsluitingsonderzoek door de praktiserend dierenarts: 6 bloedmonsters (EDTA of heparine); deze worden onderzocht op AVP en klassieke varkenspest (KVP). Het bedrijf krijgt geen blokkade als deze monsters worden opgestuurd.

  • Nader onderzoek bij een verdenking die in de sectiezaal van GD of een dierenartsenpraktijk ontstaat: er wordt AVP- en KVP-onderzoek gedaan op de organen. Dit wordt gemeld aan de NVWA en het bedrijf is formeel door de NVWA geblokkeerd tot de uitslag negatief is. De uitslag is er meestal binnen een dag.

  • Regulier onderzoek op de tonsillen van alle onderzochte kadavers die bij GD of een dierenartsenpraktijk worden onderzocht: standaard wordt hierop alleen een KVP-test gedaan. Het bedrijf wordt niet geblokkeerd.

 Onderzoek van wilde zwijnen: geschoten of dood gevonden/doodgereden wilde zwijnen worden steeksproefsgewijs onderzocht op AVP.

 

Vaccinatie

In een publicatie uit 2019 wordt melding gemaakt van de ontwikkeling van een zeer effectief vaccin tegen AVP. Volgens de auteurs leidt deletie van een eerder nog niet gekarakteriseerd gen (I177L) van de virulente AVP-virus stam uit Georgië tot een complete virus aanpassing. Dieren die intramusculair waren geïnoculeerd met dit recombinant experimentele vaccin virus zonder het I177L gen, ASFV-G-ΔI177L, in een dosering tussen 102 en 106 HAD50 bleven klinisch gezond gedurende de 28 dagen durende observatieperiode. Alle met ASFV-G-ΔI177L-geinfecteerde dieren hadden lage viremische titers, vertoonden geen virus uitscheiding, ontwikkelden een sterke virusspecifieke antilichaamreactie en waren beschermd tegen experimentele besmetting tegen de virulente stam uit Georgië. ASFV-G-ΔI177L lijkt derhalve een kandidaat vaccinvirusstam die in staat is om bescherming te bieden tegen het ASFV-Georgia isolaat en het eerste vaccin dat in staat is steriele immuniteit te induceren tegen het momenteel actuele type 2 AVP-virus.
In september 2021 heeft dezelfde groep onderzoekers van het USDA een artikel gepubliceerd waarin dit wordt bevestigd. In dit tweede onderzoek werd aangetoond dat varkens ook worden beschermd tegen het virulente virus dat nu circuleert in Vietnam. Studies uitgevoerd op een groot aantal varkens van Europese en Aziatische origine liet zien dat beide typen varkens goed beschermd werden. In de vierde week na vaccinatie werd volledige bescherming bereikt.

 

Terug naar het begin van dit artikel

Regelgeving


Nederlands recht

Animal Health Regulation (AHR)
AVP valt onder de besmettelijke dierziekten categorie A van de AHR. Hiervoor gelden regels ter bestrijding (transport, aan- en afvoeren, insemineren, destructie en dergelijke). Verdenkingen dienen gemeld te worden bij de NVWA-ambtenaar. Toezicht en opsporing: meewerken met de NVWA-ambtenaar is verplicht.

 

Europees recht

AVP is een aangifteplichtige (notifiable) ziekte volgens de Europese regelgeving.

De relevante regelingen in de Europese Unie (EU) zijn:

Terug naar het begin van dit artikel

Websites en literatuur


Websites

Literatuur

APHIS-USDA. The Foreign Animal Disease Preparedness and Response Plan (FAD PReP)—Disease Response Strategy: African Swine Fever In: Service PaICVSAaPHI, editor. 2013.

APHIS-USDA. Potential pesticides to Use Against the Causative Agents of Selected Foreign Animal Disease in Farm Settings. 2011.

Argilaguet, Pérez­Martín, Nofrarías, Gallardo, Accensi, Lacasta, Mora, Ballester, Galindo­Cardiel, López­Soria, Escribano, Reche, Rodríguez ‘DNA vaccination partially protects against African swine fever virus lethal challenge in the absence of antibodies.’ www.plosone.org; 1 September 2012 | Volume 7 | Issue 9 | e40942

Depner K, Gortazar C, Guberti V, Masiulis M, More S, Olsevskis E, Thulke HH, Viltrop A, Gozniakowski G, Cortiñas Abrahantes J, Gogin A, Verdonck F and Dhollander S. European Food Safety Authority. 2017. Epidemiological analyses of African swine fever in the Baltic States and Poland. (Update September 2016–September 2017). The EFSA journal.

Dit dierziektedossier is gedownload op 10­11­2017. Dierziekte­informatie op de website van GD wordt voortdurend aangepast. De meest actuele versie van dit dierziektedossier vindt u dus altijd online.

Rebecca J. Rowlands cs, Pirbright, Engeland (EID Journal Home, vol. 14, no 12, dec.2008 Loeffen W et al. ‘’ TvD. Deel 113. Afl 24, 15, 1066­1067 (2008)

Sánchez-Vizcaíno JM, Laddomada A, Airas M. 2019 'African Swine Fever Virus'. In: Zimmerman JJ, Karriker LA, Ramírez A, Schwartz KJ, Stevenson GW (Eds.) Diseases of Swine, 11th ed., Wiley-Blackwell, USA, pp. 443 - 452  

Netherton CL, Goatley LC, Reis AL, Portugal R, Nash RH, Morgan SB, Gault L, Nieto R, Norlin V, Gallardo C, Ho C-S, Sánchez-Cordón PJ, Taylor G, Dixon LK ‘Identification and Immunogenicity of African Swine Fever Virus Antigens’ Frontiers in Immunology (2019) Volume 10

Borca MV, Ramirez-Medina E, Silva E, Vuono E, Rai A, Pruitt S, Holinka LG, Velazquez-Salinas L, Zhu J, Gladue DP  ‘Development of a highly effective African swine fever virus vaccine by deletion of the I177L gene results in sterile immunity against the current epidemic Eurasia strain.’ Journal of Virology (2020): 2017-19

 

 

Meer over AVP

AVP-informatiepagina: actuele informatie over de situatie in Europa, praktische adviezen en antwoorden op veelgestelde vragen

Oude browser

We zien dat u gebruik maakt van een verouderde browser. Niet alle onderdelen van de website zullen daardoor goed functioneren. Download nu de laatste versie van uw browser om veilig te kunnen surfen.

GD maakt gebruik van cookies om onze website te analyseren en de functionaliteit te verbeteren. Meer info vind je in ons cookiebeleid.